رضایی روشنپیت استاپمدیران خودروکارمانیا

گفت‌وگو با پرافتخارترین اتومبیل‌ران ایرانی که به «بیوک شوماخر» معروف شده است؛

شوماخر هم اندازه من کاپ نگرفت

عصر خودرو- در مسابقات مختلف اتومبیل‌رانی، از سرعت و اسلالوم گرفته تا رالی و کلاسیک همیشه پای یک بی‌ام‌و سفید‌رنگ در میان است و همه به حضورش در پیست آزادی عادت کرده‌اند؛ بی‌ام‌و قدیمی‌ای که تاکنون حضور در بیش از ۳۰۰مسابقه را تجربه کرده، اما همچون الماسی در میان همه ماشین‌های جدید می‌درخشد و برای صاحبش خوش‌رکاب‌ترین ماشین دنیاست.

شوماخر هم اندازه من کاپ نگرفت
نسخه قابل چاپ
پنجشنبه ۰۶ تير ۱۳۹۸ - ۱۵:۳۹:۰۰

    به گزارش پایگاه خبری «عصر خودرو» به نقل از روزنامه همشهری، بیوک جدیری که این روزها با لقب «بیوک شوماخر» شناخته می‌شود و در فضای مجازی طرفداران زیادی پیدا کرده با 82سال سن صاحب این ماشین است و با همین بی‌ام‌و دودر بیش از 100 کاپ گرفته است؛ مرد خنده‌رو و بذله‌گویی که می‌گوید تا‌کنون 153کاپ گرفته و از این حیث گوی سبقت را از میکائیل شوماخر افسانه‌ای هم ربوده است.

    شروع رانندگی از شش‌سالگی

    فضای داخل خانه به‌گونه‌ای تزئین شده که به محض ورود می‌توان دریافت که اینجا خانه یک قهرمان با عناوین ریز و درشت است. تعداد کاپ‌ها به حدی زیاد است که هر چهارگوشه خانه را اشغال کرده‌اند. مهارت در رانندگی در خانواده جدیری ریشه موروثی دارد و او معتقد است که این تخصص را از پدر به ارث برده است؛ «پدرم راننده خیلی خوبی بود، اما وقتی 6سال داشتم پشت فرمان ماشین برادرم -اسد جدیری- که قهرمان اتومبیل‌رانی کشور بود می‌نشستم و با اینکه به زحمت پایم به ترمز و کلاچ می‌رسید اشتیاق زیادی برای یادگیری داشتم. هر دو پسر من هم از قهرمانان اتومبیل‌رانی هستند و حتی نوه‌ام علاقه زیادی به ماشین و پیست و مسابقه دارد.» بیوک جدیری پای ثابت همه مسابقاتی است که معمولا در پیست آزادی برگزار می‌شود و با بی‌ام‌و 2002سفید‌رنگی که پرچم ایران روی سقف آن نقش بسته شناخته می‌شود. نیمی از عناوینش را با همین به قول خودش لکنته به ویترین افتخاراتش اضافه کرده است؛ «این کاپ‌ها آسان به‌دست نیامده‌اند و برای هرکدام از آنها هزینه کرده‌ام. می‌توانم بگویم برای هر کاپ حدود 10میلیون تومان هزینه کرده‌ام چراکه ماشین برای هر مسابقه باید آماده شود. نکته جالب اینکه در طول همه سال‌ها تصادف نکرده‌ام.»


    نامه‌ای به شوماخر

    جدیری به واسطه حضور بی‌وقفه در مسابقات اتومبیل‌رانی و کسب کاپ‌های پرتعداد به شوماخر ایران معروف شده و بین علاقه‌مندان اتومبیل‌رانی با لقب بیوک شوماخر شناخته می‌شود؛ «هیچ وقت دنبال بازی با القاب نبوده‌ام و برای خودم لقب نساخته‌ام. ماجرای لقب بیوک شوماخر هم به 15سال قبل برمی‌گردد که برای مصاحبه با یکی از مجلات خودرو به دفتر کارشان رفته بودم. وقتی مصاحبه چاپ شد دیدم نوشته‌اند بیوک جدیری، شوماخر ایران. وقتی دلیلش را جویا شدم گفتند تو از شوماخر هم بیشتر کاپ گرفته ای. البته درست می‌گویند چون شوماخر حدود 80بار کاپ گرفته اما من 153کاپ گرفته‌ام.» پرافتخارترین اتومبیلران ایرانی یک‌بار هم برای میشل شوماخر نامه نوشته؛ «وقتی شنیدم شوماخر هنگام اسکی زمین خورده و به کُما رفته، با دوستان دور هم جمع شدیم و برایش نامه نوشتم. در آن نامه برایش نوشتم شوماخر واقعی تویی و من ادایت را درمی‌آورم و در پایان نامه آرزو کردم هرچه زودتر سلامتی‌اش را به‌دست بیاورد و به پیست برگردد.»


    معجزه خنده

    مواجهه با جوان‌هایی که بزرگراه‌ها را با پیست اتومبیل‌رانی اشتباه می‌گیرند و سودای سبقت گرفتن از پرافتخارترین اتومبیلران ایرانی را دارند یکی از چالش‌های او هنگام رانندگی در خیابان‌های تهران است؛ «خیلی از جوان‌ها نمی‌دانند که کمک فنر و دیفرانسیل ماشین مسابقه با ماشین معمولی به کلی متفاوت است. من خودم را راننده قابلی نمی‌دانم و اگر با 120کیلومتر در ساعت پیچ‌ها را پشت سر می‌گذارم قدرت ماشین مسابقه است اما عده‌ای از جوان‌ها در خیابان‌ها ادای مرا درمی‌آورند و کار دست خودشان می‌دهند.» بیوک جدیری بخشی از مغازه بستنی فروشی‌اش را به آموزش جوان‌های علاقه‌مند به اتومبیل‌رانی اختصاص داده و همین کلاس‌های آموزشی به پاتوق اهالی اتومبیل‌رانی بدل شده است. او می‌گوید درِ مغازه‌اش روی همه جوان‌هایی که می‌خواهند الفبای رشته‌های مختلف اتومبیل‌رانی را یاد بگیرند باز است و داشتن لبخند برای حضور در این کلاس‌ها کافی است. کلاس‌های آموزشی که در مغازه بستنی‌فروشی بیوک جدیری برپا می‌شود صرفا جایی برای یادگیری فوت و فن اتومبیل‌رانی نیست و او از خواص خنده هم برای شاگردانش می‌گوید؛‌ «همه کسانی که مرا می‌شناسند می‌دانند که زندگی‌ام با خنده عجین است. تا امروز بیمار نشده‌ام. این معجزه خنده است.»


    دریافت کاپ در 82سالگی

    بیوک جدیری در 82سالگی هم پای ثابت همه مسابقات اتومبیل‌رانی است و شاید به همین دلیل بارها در برنامه‌های مختلف تلویزیونی حضور داشته تا به‌عنوان کسی که در سالخوردگی شور زندگی دارد به نسل جوان معرفی شود. او که دستی هم در کارهای خیر دارد، مدتی قبل در یک برنامه  تلویزیونی، ماشینی که با آن به اوج شهرت رسیده بود را به نفع سیل‌زدگان به حراج گذاشت؛ «وقتی به تلویزیون رفتم تصمیم گرفتم از این فرصت برای کمک به قربانیان سیل استفاده کنم و به همین دلیل ماشینی که با آن بیش از 100کاپ کسب کردم را حراج گذاشتم اما قهرمانان اتومبیل‌رانی و عده زیادی از مردم که با بی‌ام‌و 2002 من خاطره دارند مانع این کار شدند و همگی تصمیم گرفتیم به جای فروش ماشین، کمک جمع کنیم. در همین مدت و با کمک قهرمانان اتومبیل‌رانی حدود 20میلیون تومان کمک جمع شده و در نخستین فرصت آن را به مناطق سیل زده ارسال می‌کنیم.آخرین بار هم در مسابقات رالی کلاسیک که اسفند سال گذشته برگزار شد شرکت کردم و به‌عنوان نفر سوم کاپ گرفتم. یک اشتباه کوچک باعث شد در این مسابقه قهرمان نشوم.»


    مرد بدون ترمز

    او برای ماندن در کورس رقابت با راننده‌هایی که سن و سال نوه‌هایش را دارند از سبک زندگی خاصی پیروی می‌کند؛ «برنامه غذایی و تایم استراحت من حساب و کتاب دارد؛ مثلا قبل از خوردن هر غذایی به کتابی رجوع می‌کنم که میزان کالری غذاها را نوشته است. شب‌ها شام نمی‌خورم و به خوردن یک پیاله سوپ که همسرم با پای مرغ می‌پزد اکتفا می‌کنم. در 82سالگی با خستگی بیگانه‌ام و تا وقتی جان در بدن دارم مسابقه می‌دهم و کاپ می‌گیرم. در مسابقات رالی حتی استراحت بین راه ندارم و مسیر را به‌طور کامل و بی‌وقفه طی می‌کنم. نقشه‌خوانی که مرا در مسابقات همراهی می‌کند 13ساله است و دیدن ما در کنار هم خیلی‌ها را شگفت‌زده می‌کند اما وقتی پای مسابقه در میان باشد راننده‌های جوان رعایت سن و سال مرا نمی‌کنند.» مورد عجیب بیوک جدیری این است که 20سال پای ثابت همه مسابقات اتومبیل‌رانی بوده و بارها در مسابقات رالی و سرعت حضور داشته اما تاکنون تصادف نکرده و از مصدومیت‌های گاه و بی‌گاهی که گریبان اتومبیلران جماعت را می‌گیرد در امان مانده است. راز موفقیت پرافتخارترین راننده ایرانی در جزئیات به ظاهر ساده نهفته است؛‌ «شاید برایتان جالب باشد که اعتقادی به ترمز ندارم و معتقدم راننده با تنظیم فاصله و کنترل سرعت نیازی به ترمز گرفتن ندارد. بارها در مسابقات رالی شرکت کرده‌ام و هرگز به‌خاطر نزدیک‌بودن فاصله با رقبا ترمز نگرفته‌ام. علت بسیاری از تصادف‌های سریالی و تصادف‌های منجر به فوت در اثر عدم‌رعایت فاصله است و اگر به ازای سرعت 10کیلومتر در ساعت 10متر از ماشین جلویی فاصله بگیریم هرگز دچار سانحه نمی‌شویم.»

     

    زنی که قهرمان اتومبیل‌رانی شد
    لاله صدیق جزو پیشتازان رشته اتومبیل‌رانی در ایران است. او نخستین زنی بود که بعد از اخذ مجوزهای شرعی و قانونی، در مسابقات اتومبیل‌رانی سرعت کشور شرکت کرد و دست بر قضا در این مسابقات قهرمان شد. حضور صدیق در مسابقات اتومبیل‌رانی با حواشی پررنگی همراه بود. او که با لقب شوماخر کوچولو شناخته می‌شد، در چهارمین دهه زندگی‌اش به‌عنوان مسئول آموزش بخش بانوان فدراسیون اتومبیل‌رانی فعالیت می‌کند.

    پدیده‌ای به نام محمدخانی
    از کورش محمدخانی می‌توان به‌عنوان یکی دیگر از راننده‌های سرشناس و بین‌المللی ایران نام برد که به‌عنوان یکی از  20راننده برتر دنیا هم انتخاب شده است. نکته جالب در مورد کورش محمدخانی این است که او در 11سالگی و با اتومبیل باگی که پدرش برایش ساخته بود، 2بار رکورد دنیا را جابه‌‌جا کرد و این رکوردها هنوز پابرجا مانده است. کورش پرشی به طول 25 متر و ارتفاع 5 متر انجام داد و البته این رکورد یک‌بار دیگر توسط خودش و با پرشی به طول 30 متر و ارتفاع 7 متر شکسته شد.

    درخشش راننده ایرانی در اروپا
    سـام طـاهـری، نخستین راننده ایرانی در مسابقات معتبر یورو ناسکار است و بعد از قرار گرفتن بین راننده‌های برتر این مسابقات به‌عنوان یکی از راننده‌های بین‌المللی ایرانی نامش بر سر زبان‌ها افتاد. او که سال‌هاست در امارات زندگی می‌کند رانندگی را از مسابقات کارتینگ آغاز کرد و بعدها با حضور در رقابت‌های سری GT  و استقامت چنان اعتباری پیدا کرد که توانست با خودروی فراری‌اش و با نام ایران در مسابقات یورو ناسکار شرکت کند.

    برچسب ها
    کرمان موتورپورسعید
    مطالب مرتبط